AÞKLA SEVMEK…

“Aþk gelicek cümle eksikler biter

Bitmez ise ko ki kalsýn nolýsar…”

13. yüzyýlda Yunus bilirmiþ aþkýn tüm eksikleri kapatacaðýný. Sorunlar bitmese bile aþkla yaþamanýn coþkusu ve güzelliðinin her þeye deðeceðini bilirmiþ Yunus.

Aradan sekiz yüzyýl geçmesine karþýn biz hâlâ bilmiyoruz aþkýn ne demek olduðunu, aþkýn düzenleyici gücünü. Ne Yunus’un tanrýsal aþkýnýn dinginliðini, tok gözlülüðünü ne de insanî aþkýn deðerini, inceliklerini. Tanrý adýný dilinden düþürmeyen din tacirleri küçücük kýzlarýn bedenlerinden alamýyorlar gözlerini. Âþýðým diye ortalarda dolaþanlar üç gün sonra ilan ediyorlar aþklarýnýn bittiðini. 

Aþk ya soyut bir kavramdýr beyinlerimizde ya cinselliðe indirgenmiþ birliktelikler ya da ilk fýrtýnalar atlatýldýktan, bedenlerin kimyasý eski haline geldikten sonra sevgiye dönüþememiþ yol ayrýmý.

Oysa aþk coþkudur, coþkunlukla baðlýlýktýr, hayatý güzelleþtiren, yaþanasý kýlan incelikler toplamýdýr…

Anlatmaya aþkýn tanrýsal ve insani boyutundan baþladým ama asýl söz etmek istediðim, aþkýn yan anlamlarý. Bir þeyi aþkla sevmek, örneðin doðayý, evimizi, kentimizi, mesleðimizi…

Kýsacasý yaþamayý aþkla sevmek, o ruhsal çýrpýntýlarla, tamamlanmamýþlýk duygusuyla, hep tamamlamaya uðraþarak, öðrenmek için yaþamak. Týpký Ataol Behramoðlu’nun dediði gibi,

Yaþadýn mý, yoðunluðuna yaþayacaksýn bir þeyi
Sevgilin bitkin kalmalý öpülmekten
Sen bitkin düþmelisin koklamaktan bir çiçeði

Oysa ölü balýkgözleriyle dolu her yan. Yýlgýnlýk seziyorum yüreklerde, býkkýnlýk görüyorum gencecik yüzlerde. Dolu dolu yaþamak için gereken enerji kalmamýþ gibi ya da tüketilmiþ. Bunca iþsizlikte iþ bulmuþ olanlar da lütfen yapýyorlar görevlerini.

 Gençler ya Amerika’ya gitme hayalleri kuruyor ya bilgisayar baþýnda yazýþmada ya da face’e bir þeyler eklemekle meþgul. Pek çoðu da internet oyunlarýnda ordular yok ediyor. Yerleþim yerlerine saldýrýyor askerleriyle, bombalar atýyor. Bir tuþla yüzlerce kiþiyi öldürüp puan topluyor. Bilgisayar oyunlarý devasa bir sektör oldu. Baþardýlar, çocuklarý, gençleri ekranlara kilitlediler. Yan yana oturarak oyunlar oynayýp birbirine dokunmayan çocuklar, gençler, yetiþkinler var her yerde. Bilgisayar diliyle konuþan… Onlara göre her þey çok normal, hayat bu.

Televizyon haberlerinde izlediðimiz, gazetelerden okuduðumuz cinayetler yüreklerimizi mi soðuttu acaba? Sevgiyle yaþamak üzerine konuþanlara garip bakýlýyor. Uzaydan gelen bir Polyanna görmüþ gibi.

Yaþamamýz için en önemli nesne o kâðýt parçalarý. Hayatýmýzda sevginin yerine onu koyduk sanýrým. Onun için yaþamak, onun için okumak, onun için birileriyle birlikte olmak. Kapitalist sistem baþardý baþaracaðýný. Tüketerek yaþamayý öðretti insanlara, doyumsuzluðu. Onlarýn iþaret ettiðini “alamayanlarýn” gözlerine yerleþmiþ açlýðý silmek için bin yýl uðraþmak gerek artýk. Devlerle cücelerin dalaþý eþit koþullarda olur mu?

Ýnsanlar sevgiyi kitaplardan öðrenmek istiyorlar artýk. Bu daha az çaba gerektiriyor çünkü. Sevgi ve mutluluk reçeteleri daðýtan yayýnlar sardý ortalýðý. Ferrarisini satan bilgeler okunuyor. Marka çýlgýnlýðý kitap adlarýna bile yansýdý. Oysa Mevlana demiþ diyeceðini zamanýnda.

 Sevgide güneþ gibi ol, dostluk ve kardeþlikte akarsu gibi ol, hatalarý örtmede gece gibi ol, tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi ol, her ne olursan ol, ya olduðun gibi görün, ya göründüðün gibi ol.

Sevgide kýskanç, dostluk ve kardeþlikte bencil, hatalarýný karþýsýndakinin yüzüne vuran, tevazu sözcüðünü unutan, öfkeden gözü dönüp en yakýnlarýný doðrayan insanlara nasýl dönüþtük?

Olduðumuz gibi görünüyorsak yandýk demektir. Görünen manzara öyle saðlýksýz ki… Görmemek istesem de görüyorum, yaþlanýyor muyum ne! “Bizim zamanýmýzda…” diye baþlayan tümcelerden nefret ederken üstelik…

Deðiþmemelisin hiç bir þeyle bir bardak su içmenin mutluluðunu,

Fakat ne kadar sevinç varsa yaþamak özlemiyle dolmalýsýn

Yaþamak öðrenilebilir mi? Aþkla yaþamak, sevgiyle.

Hiç unutamadýðým bir aþk örneði vereceðim. Anýmsanacaktýr, TEMA Vakfý Onursal Baþkaný Hayrettin Karaca ile Sümerolog Dr. Muazzez Ýlmiye Çýð, Tarým ve Köyiþleri Bakanlýðý’nýn tarým arazilerini özelleþtirme kararýný protesto etmek, "ülke topraðýnýn ve tarým alanlarýnýn satýþý"na karþý çýkmak için bir eylem yapmýþlardý, 2008’in 24 Aralýk’ýnda. Karlý bir Ankara gününde hem de. Bu eylemi Meclis binasý önünde yapan Karaca ve Çýð, baþkentin ayazýnda soðuktan korunmak için battaniyelere sarýnmýþlardý. "Tarým alanlarý satýlamaz", "Þehit kanlarýyla sulanmýþ vatan topraðýný satamazsýnýz" yazýlý ve "Çýlgýn Ýhtiyarlar" imzalý dövizlerin arasýnda uzun süre oturarak eylemlerini gerçekleþtirmiþlerdi.

Ne kadar “genç”, ne kadar “âþýk”, ne kadar “sevgi dolu”ydu bu çýlgýn ihtiyarlar…

Vatanlarýna âþýktýlar, topraklarýna âþýktýlar, yaþamaya âþýktýlar.

Karaca’nýn zaman zaman Çýð’a sarýlarak, “ne güzel, bu eylem sayesinde sana sarýlabiliyorum…” deyiþine bakýlýrsa birbirlerine de âþýktýlar.

Bir televizyon programýnda izlediðim 94 yaþýndaki “Çýð” kendisine bu durumu anýmsatan program sunucusunu, hafifçe kýzararak yanýtlamýþtý. 87 yaþýndaki Hayrettin Karaca için “Hadi caným, yaþlý o…” demiþti. Ama biz anlamýþtýk “aþk”ý, görmüþtük, bilmiþtik yanaklarýnýn pembeleþmesinden, gözlerinin genç kýz parlaklýðýndan… Zaten hayatlarý kocaman “aþk”lardý ikisinin de… “Doða” ve “dil” aþkýnýn birlikteliði, karlý bir kýþ günü yaptýklarý bu sýcacýk eylemle onlarý daha da gençleþtiriyordu gözümüzde.

Kanýn karýþmalý hayatýn büyük dolaþýmýna
               Dolaþmalý damarlarýnda hayatýn sonsuz taze kaný.

Aþk… Bazýlarý için ne kadar zor, kanýn çaðýl çaðýl akmasý.

Býkkýnlýk… Donuk gözler, þevksiz… Nasýl kolay… Sanki bin yýl yaþayacakmýþ gibi yüz vermemek hayata.

Aþk, aþkla yaþamak emek ister; ilmek ilmek dokumak, tabanlarýn yarýlýncaya dek koþmak…

Yýlgýnlýk ve býkkýnlýksa, peþini býrakývermenin rahatlýðý demek, sonsuzluðun bir ucunda dinlenmek… Edilgen ve bana neci…

Ya koskoca hayat?

Ne gam…

Gönül Çatalcalý

Ýzmir- 2010