|
Hepimiz Dinazorlarý biliyoruz.Ama bilmediðimiz nesli tükenmiþ çok ilginç hayvanlar var.Hepsi korkunç yaratýklar belkide nesillerinin tükenmiþ olmasý hayrýmýza olmuþtur.Aþaðýda tarih öncesi garip yaratýklarý görebilirsiniz.
10. Dunkleosteus
10 metre boyu, 4 ton aðýrlýðý ve tüm deniz yaratýklarýndan güçlü ýsýrma kuvvetiyle Dunkleosteus, 400 milyon yýl sonra hâlâ korkutucu.Zýrhla kaplý balýk türlerinden Dunkleosteus, günümüzden 415 milyon yýl önce yaþanan balýklar çaðý (Devonik dönem) boyunca deniz yaþamýný 'terörize' etmiþ. Dunkleosteus'un gündeme gelmesindeki sebepse, Chicago'daki Field Müzesi ve Chicago Üniversitesi'nden bilim insanlarýnýn, canavarýn yeryüzündeki en güçlü deniz canlýlarýný bile kovduðu konusunda giderek yayýlan namýný test etmeye çalýþmalarý...Çalýþmalarý Britanya'daki Biology Letters adlý dergide yayýmlanan araþtýrmacýlar, Dunkleosteus terrelli isimli dev balýðýn, uzun diþlerini 5 bin kilogramlýk bir kuvvetle birleþtirdiðini açýkladý. Bu, dev balýðýn Tyrannosaurus rex isimli dinozor türünden bile daha güçlü olduðu anlamýna geliyor.Korkutucu balýk, tek ýsýrýkla bir köpekbalýðýný ikiye ayýrabilecek güçte. Bu veriler ýþýðýnda uzmanlar Dunkleosteus'u tüm zamanlar içinde 'balýklarýn þampiyonu' olarak taçlandýrýyor. Field Müzesi balýk küratörü Mark Westneat, bu güçlü yaratýðýn dev timsahlar ve Tyrannosaurus rex gibi büyük dinozorlarla birlikte, gelmiþ geçmiþ en güçlü ýsýrýcý hayvanlar arasýnda yer aldýðýný açýklýyor.Önüne gelen her þeyi yiyebilir!Uzmanlar Dunkleosteus'un aðzýný çok süratli açabildiðine de dikkat çekiyor. Balýklarda hem güçlü olma hem de hýzla ýsýrma özelliðine ayný anda çok nadir rastlanýyor.Dunkleosteus önüne gelen ve istediði herhangi bir canlýyý yeme kapasitesine sahip. Mönüsünde sert kabuklu deniz canlýlarýndan ilkel köpekbalýklarýna kadar pek çok deniz yaratýðý yer alýyor. Araþtýrmacýlar dev balýðýn çevresinde gördüðü her þeyi rahatça mideye indirebileceðini söylüyor.
9. Archaeopteryx
Evrimciler, Archaeopteryx adý verilen 150 milyon yýllýk kuþ fosilini, sürüngenlerden kuþlara geçiþi ispatlayan bir ara form olarak tanýtýrlar. Oysa Archaeopteryx, bir ara geçiþ formu deðil, gerçek bir kuþtur.
 Archaeopteryx'in gerçek bir kuþ olduðunu gösteren iki temel delil mevcuttur. Bu deliller, fosilin tüyleri ve iskeletidir. Tüylerin yapýsý günümüz uçabilen kuþlarýnýnkinin aynýsýdýr, iskeleti ise bunun uçabildiðini göstermektedir.
Dahasý, evrimciler Archaeopteryx'i bir ara geçiþ formu olarak sunarken, onun dünyada yaþamýþ en eski kuþ benzeri canlý olduðu kabulünden yola çýkmýþlardýr. Oysa Archaeopteryx'ten çok daha eski tarihli bazý kuþ fosillerinin bulunmasý, bu iddiayý geçersiz kýlmýþtýr. Bu fosiller Archaeopteryx'e atfedilen sözde sürüngen özelliklerinin hiçbirine sahip olmayan, tam anlamýyla "gerçek" kuþlarýn fosilleridir...
8. Elasmosaur
Elasmosaur Geç Kretase döneminde yaþadý. Muhtemelen uzunluðu 46 metre civarýnda ve 2,2 tondan fazla geliyordu. Gövdesi uzunluðu yarýsý olan bu hayvanýn boynu çok uzundu.Nöyle büyük bir yaratýk olmasýna raðmen süzgeçleri vardý.Fosilleri Kansas'da Dr Theophilus Turner buldu.Gövdesinin üzerindeki küçük kafasýnda çok sivri diþleri vardý.
7. Deinotherium
Hortumlulardan kazýcý savunma diþi bulunan memeli hayvan fosili. Bu cins tek baþýna deinotheridae familyasýný teþkil eder.
Bu hayvanlarýn boyu ve dýþ görünüþü fili andýrýr, fakat azýdiþleri tapirinkine benzer. Altçenesine aþaðý doðru kývrýk ve gayet kuvvetli savunma diþleri bulunur. Kemiklerine Eski Dünya'nýn (Avrupa, Asya, Afrika) çeþitli ülkelerinde miyosen tabakalarýnda rastlanýr. Örnek türüDeinotherium giganteum un yüksekliði 5 m, uzunluðu (hortum hariç) 6,5 m tahmin edilmektedir.
6. Opabinia
Opabinia, diðer bir küçük Kambriyen yaratýðýdýr, sekiz santimetreye kadar büyür. Bu hayvan muhtemelen uzun tüpe benzer kýskaçlý hortumunu, bir filin hortumunu kullanýþý gibi kullanarak avýný aðzýna götürüyordu.
Opabinia, solucanlarý yuvadan çýkarmak için de hortumunu kullanmýþ olabilir.
5. Helicoprion
Bu köpekbalýðý hakkýnda çok az þey bilinmesine raðmen diþlerinin þekli hemen fark edilmektedir. Diþler “taþýyýcý kemer” olarak adlandýrýlan yarým ay þeklindeki bir yapýnýn arkasýndan çýkarak bir helezon ya da sarmal oluþtururlar, ancak bu diþler modern köpekbalýklarýndaki gibi ön taraftan dökülmezler. Bunun yerine, diþler alt çenenin apeksinde bir eksen üzerinde dönerler ve daha sonra sýký bir spiral þeklinde toplandýklarý yer olan alt çenenin altýndaki bir boþluk içerisine geri giderler. Bu köpekbalýðýnýn neden bu þekilde acayip bir diþ düzeni geliþtirdiði hala bir sýrdýr. Bu köpekbalýklarý da büyüktü. Büyük fosil diþlerine dayanýlarak yapýlan hesaplara göre boylarý 6, aðýz geniþlikleri ise 1 metreye kadar ulaþabiliyordu. Devoniyen sonunda zýrhlý dev plakodermlerin yok olmasý ile bu köpekbalýklarý denizlerdeki en büyük omurgalý avcýlar oldular.
4. Quetzalcoatlus
Kuzeydoðu Çin'deki Jiufotang fosil yataklarýnda erken kretase dönemine ait 120 milyon yaþýnda ve kanat açýklýðý sadece 25 cm olan yeni bir pterozor (kanatlý kertenkele) türü bulundu. Neredeyse tüm iskeleti saðlam haldeki bu sürüngen öldüðünde tam olarak yetiþkin bir birey olmasa bile bir yavru da deðildi. Bilinen en küçük pterozorlardan biri olan bu türe "gizli uçan orman sakini" anlamýnda Nemicolopterus crypticus ismi verildi.
Keþfi yapan Çinli paleontolojist Xiaolin Wang (Chinese Academy Of Sciences) ve Brezilya'dan meslektaþý Alexander Kellner'in (Rio de Janeiro Federal University's National Museum) bildirdiðine göre, kýrlangýç boyundaki bu örneðin diðer pterozorlardan ayrýlmasýný saðlayan bir özelliði var. Bazý ayak kemikleri -bu sürüngen grubunun diðer üyelerinde görülmeyen- farklý bir þekilde kývrýlmýþ durumda ve bu onun aðaçlarda yaþadýðýný gösteriyor. "Þimdiye kadar bu hayvanlardan bazýlarýnýn aðaçlarda yaþamaya uyum saðladýðý bilinmiyordu" diyen A.Kellner'a göre bu keþif uçan sürüngenlerin evriminde yeni bir sayfa açýyor.
Diþlerinin olmamasý da büyük ihtimalle böceklerle beslendiðinin iþareti. Bu özellikleri ile evrim basamaðýnda Ornithocheiroidea familyasýnýn diþli pterozorlarý ile Dsungaripteroidea familyasýnýn genellikle diþsiz olan pterozorlarý arasýndaki bir halkayý oluþturuyor.
Pterozorlar, 206-65 milyon yýl önce dinozorlarla ayný zamanda yaþadýlar. Uçan ilk omurgalýlardý, çoðu deniz kenarýnda yaþar ve balýkla beslenirlerdi. Quetzalcoatlus türü (ismini Azteklerin tüylü yýlan tanrýsýndan alýyor) 12 metreye ulaþan kanat açýklýðý ile tüm zamanlarýn en büyük uçan canlýsý olarak biliniyor.
3. Dimorphodon
Ýlk uçan sürüngenlerden biri de Dimorphodon olup, 22 santimetre uzunluðunda bir baþa ve üzerinde diþlerin dizili olduðu büyük bir gagaya sahipti. Pelikan kuþunun gagasýnda bulunan torba görünümlü bölüme de sahip olan yaratýk, böylece uçuþu sýrasýnda böcek avlayabiliyordu. hayvanýn art ayaklarýnýn güçlü olmasý, onun yýrtýcý bir kuþ olduðuna iþaret eder.
2. Jaekelopterus
Denizlerde 390 milyon yýl önce yaþadýðýna inanýlan insan boyundan büyük yamyam deniz akrebinin fosili bulundu.
"Jaekelopterus rhenaniae" adýndan dolayý "Jake" lakabý verilen akrep yarýmþar metre uzunluðunda kýskaçlarý ve daha önce bilinenlerden yarým metre daha fazla olan 2.5 metre uzunluðunda boyu ile þu ana kadar bulunan en büyüðü. Fosili inceleyen bilim adamlarý "Bu muhteþem bir keþif. Bir zamanlar böceklerin büyük olduklarýný biliyorduk. Ancak, asla bu kadar büyük olabileceklerini tahmin etmiyorduk" dedi. Hem suda hem karada nefes alabilen bu tür böcekler çiftleþmek için karada toplanýyorlar ve bazen birbirlerini yiyorlardý.
1. Hallucigenia
Canlýlarýn bugünkü mükemmel halleriyle yeryüzü katmanlarýnda belirdiði Kambriyen devrinde bir anda ortaya çýkan canlýlardan biri de Hallucigenia'dýr.
 Bu Kambriyen canlýsýnýn fosilinde, saldýrýlara karþý korunma saðlayan dikenler ya da sert kabuklar yer alýr. Bu konuda evrimcilerin açýklayamadýklarý nokta, ortada hiçbir "avcý" canlýnýn bulunmadýðý bu devirde bu hayvanlarýn nasýl bu kadar iyi bir korunmaya sahip olduklarýdýr. Ortada avcý hayvanlarýn bulunmayýþý, konuyu "doðal seleksiyon"la açýklamayý imkansýz kýlmaktadýr.
kaynak : www.toptenz.net/
|
