|
EÐÝTÝM:
ÜNÝVERSÝTE SINAVLARI VE
ÖZEL DERSHANELER
Üniversite sýnavlarýna artýk liselerde deðil, özel dershanelerde hazýrlanýlmaktadýr. Bunda yadýrganýlacak bir durum da yoktur. Liseler bilimsel öðretim yapýlan kurumlar olmaktan genel olarak çýkmýþtýr. Özel dershanelerin kötü birer taklitçisi olan,mahalle dershanelerinden farký kalmamýþtýr. Bu nedenledir ki, sýnavlar yaklaþtýkça derslikler boþalmakta, öðrenciler okullar yerine özel dershanelere akmaktadýr. Okullarýn durumunu bilen yetkililer de bu duruma göz yummaktan öte aracýlýk yapmaktadýrlar. Yapabilecekleri baþka bir þey de yoktur. Arada adamýný bulup rapor alamayanlar ve dershanelere ödeyecek parasý olmayanlar ezilmekte, acý olaylar da yaþanmaktadýr. Nedense durum görmezden gelinmekte,çözüm için çaba harcayan yetkililere de görülmemektedir.
(www.cazete.com)’da bu konu “Lise Üniversite Koþusu ve Ölüsel,Ulusal,Ölümsel Eðitim” baþlýklý iki yazý ile tartýþýlmýþtý. Bu yazýyla da tartýþma sürdürülecektir. Ulusal eðitim düzeninde günümüzdeki uygulamalar artýk sürdürülemez. A’dan Z’ye yeni bir düzenleme yapýlmasý ve bu yapýlanmada özel dershane konusunun da yer almasý kaçýnýlmazdýr. Özel dershaneler böylesine etkin kaldýkça, ilk ve orta eðitim çok gerilere itilmiþ bir gecekondu eðitim düzeni olarak kalacaktýr. Ývedi olarak konu bir “Ulus sorunu” olarak ele alýnmalýdýr.
*Ülke çapýnda, Ulusal Eðitim Örgütleri, Üniversite organlarý, Öðretmen örgütleri, Ýþçi örgütleri, Ulusal güvenlik örgütleri,sanayi, tarým örgütleri gibi eðitimle ilgili kurumlarýn, ilgileriyle orantýlý olarak katýlýmlarýyla bir kurultay toplanmalýdýr. Katýlýmcýlar önemli ön hazýrlýklar ve kurumlarýyla ilgili bölge kurultaylarýnda konuyu enine boyuna tartýþmalý, büyük kurultaya hazýrlýklý olarak katýlmalýdýrlar.
*Bu büyük eðitim kurultayý önemsenmeli, varlýk yokluk toplantýsý olacaðý unutulmamalýdýr. Kuþkusuz geliþmiþ ülkelerin çalýþmalarý, (Bilmem kaç yüzüncü kez) titizlikle incelenmelidir.
*Ülkemizde uygulanan, baþta Köy Enstitüleri olmak üzere çeþitli eðitim deneyleri de inceleme konusu yapýlmalýdýr. Unutulmamalýdýr ki, geçmiþ deneyler yinelenemese de, yararlanýlacak yönleri,yöntemleri vardýr.
*Böyle bir kurultayýn yöntemleri açýsýndan 1974 toplantýsýnýn ön çalýþmalarý örnek alýnabilir.
*Kýrk yýlý aþkýn öðretmenlik deneyimi olan, Liselerde, öðretmen okullarýnda, özel okullarda, özel dershanelerde öðretmen ve yönetici olarak çalýþan bir emekli olarak benim de söyleyeceklerim var :
*Küçük büyük eðitim kurumlarýnda çalýþacaklara teorik bilgilerden çok çok öte ; para, makam, güç gibi deðerlerden çok daha üstün yüce kavramlar öne çýkabilmelidir. Türk ulusu olarak uzak olmayan bir geçmiþte böyle deðerlerle mucizeler yaratýlabileceðini kanýtladýk biz. Yakýlmýþ, yýkýlmýþ, birçok geliþmiþ ülkenin gözü olan Anadolu bozkýrýnda ekonomi, eðitim, tarým, sanat gibi pek çok alanda çaðdaþ Atatürk Türkiyesi’ni Dünya yarýþ pistine yerleþtirebildik. Bu gün niçin gerilerde kalalým? Her yýl bir buçuk milyonu aþan üniversite adayýný uygun eðitim alanlarýnda üretime sokmaktan niçin korkalým? Yangýn alanlarýndan her ilde üniversiteye ulaþan bir ülke, niçin bu sorunlarýn altýnda ezilip kalsýn?
*Sorunlarý yenmenin ilk koþulu, “Benden olsun da çamurdan olsun.” Ýlkel kuralýndan uzaklaþmak olacaktýr. Anadolu’nun uzak tenha köþelerinde örnek olacak yüksek okullar, fakülteler ortaya çýkaran yöneticilerimiz el üstünde tutulacaðýna binbir karalama ile ödüllendiriliyor(!),ezim ezim eziliyor. Oysa onlarýn deneyimlerinden ülke çapýnda yararlanamaz mýyýz? Eskiþehir gibi üniversite kentlerimiz niçin onlara, ellilere çýkmýyor? Böyle üretim ustalarý alkýþlanýp geniþ alanlara taþýnmaktan neden korkuluyor?
*Pek çok üniversitemizde hazýrlýk sýnýflarý var. Hazýrlýk sýnýfýnýn anlamý, öðrencilerin o öðretim kurumu için gerekli ön donanýma kavuþturmak olsa gerek. Özel dershaneler de benzer bir görev için çalýþýyorlar. Bir düzenleme ile bu iki kurum birleþtirilemez mi? Gerekirse yerleþtirme sýnavý da yeni bir düzenleme ile hazýrlýk sýnavlarý sonuna alýnamaz mý? Meslek yüksek okullarý bu arada daha eðitimli öðrecilerle yollarýna devam edebilirler.
*Bazý özel üniversiteler uzun bir ortak eðitimden sonra meslek eðitimine geçiyor. Duyduðumuz kadarýyla bu yöntemden yöneticiler de, öðrenciler de memnun. Bu yöntem yerleþtirme sorunlarýnda kolaylýk saðlýyor demektir. Bu yöntemle daha çok öðrenci mutlu olabileceði mesleklere ulaþablir sanýyorum. Çeþitli denemelerin sonuçlarý, sorunlarýn azaltýlmasý için deðerlendirilebilir.
Deðiþik uygulamalar ve öneriler, bilimsel kurultaylarda tartýþýlarak uygulama alanlarý geniþletilebilir. Bilimsel süreklilik ve iletiþim bizi gereksiz yinelemelerden kurtarýr. Biz yeniden yeniden yandan çarklý vapurlarý keþfederek ”Dön baba dönelim.” oyunundan bir türlü kurtulamýyoruz.
Feridun BAYRAM
|